Hakan Şen

Türk futbolunda lakabın yeri çok ayrı. Mikro Mustafa’dan Kefal Fikret’e, Puşkaş Ergun’dan İmparator Fatih’e kadar aklınıza gelmeyecek lakaplar tarihin sayfalarında, isimlerden önce yer buldu.

Türkiye’de Soyadı Kanunu’nun çıktığı günden, 1990’lı yıllara kadar futbolcular kendilerine takılan lakaplarıyla anıldılar. Meşin yuvarlağın peşinde koşanlar, bazen bir hareketinden, bazen fiziğinden ve bazen de oynadıkları bir maçtan dolayı kendilerine yakıştırılan lakaplarla bütünleşip, nam saldılar. Aslında lakaplar tarih boyunca Türk toplumunun alışkanlıkları olmuştur. Mimar Sinan, Aşık Veysel, Deli Dumrul, Ulubatlı Hasan ve daha niceleri... 1934 yılında çıkartılan Soyadı Kanunu’nun idrakine varılmış varılmasına ama, Türk insanı için lakapların yeri hep bir ayrı olmuş. Dünyada da bunun örneklerine rastlamak mümkün. Edson Arantes Do Nascimento ismini dünyada kaç kişi biliyor? Ama bu ismin sahibinin, dünya futbol tarihine geçen Pele olduğunu bilmeyen yok gibi.

Türk futbolunda da lakabın yeri çok ayrı. Mikro Mustafa’dan Kefal Fikret’e, Puşkaş Ergun’dan Canavar Burhan’a kadar aklınıza gelmeyecek lakaplar tarihin sayfalarında isimlerden önce yer bulmuştur.

Devamı Var ...

YAZ AŞKI GİBİ

Yıllarca yüreğimi,
Su üstüne yazdım ben.
İnsanoğluysa cümleten
Farklıydı biraz benden.
Taşa yazdılar yüreklerini,
Toprağa yazdılar bilmeden.
Ve tarih içinde silinmeden,
Bulundu her birisi.
Oysa denizler yeryüzünün,
Daima üçte ikisi...

Dedim ya benim gönlüm hep
Bir ömür sevmekten yana.
İnsanlarsa daima,
Hapsetti sevdayı yaza.
Yazlar bitti,
Demsiz aşklar kaldı geri.
Peki şimdi bana
Söylesin Allah aşkına biri.
Bütün bir ömrü toplasan
Yazlar ömrün kaçta biri�

Yiğit Güralp

Alyansı neden dördüncü parmağımıza takmalıyız?

Bunun, Çinliler`in anlattığı çok güzel ve inandırıcı bir açıklaması var...

Başparmak, anne-babanızı,
İşaret parmağı, kardeşlerinizi,
Orta parmak, sizi,
Dördüncü parmak (yani yüzük parmağı), hayat arkadaşınızı,
Ve serçe parmak, çocuklarınızı temsil eder.

İlk önce avuçlarınızı birbirine bakacak şekilde açın. Orta parmakları bükün ve sırt sırta birleştirin. Daha sonra kalan dört parmağınızı da şekildeki gibi açıp, uç uca getirin.

Şimdi, anne babanızı temsil eden başparmaklarınızı ayırmaya çalışın... Açılacaktır, çünkü anne babanız sizinle birlikte ömür boyu yaşamayacaktır. Er ya da geç onlardan ayrılmak zorundasınız.

Baş parmaklarınızı önceki gibi birleştirip, kardeşlerinizi temsil eden işaret parmaklarınızı ayırın. Onlar da ayrılacaktır, çünkü kardeşleriniz kendi ailelerini kurup, ayrı bir hayat seçer.

İşaret parmaklarınızı birleştirip, çocuklarınızı temsil eden serçe parmaklarınızı ayırın. Onlar da ayrılıcak, çünkü çocuklar da evlenir ve bir gün kendi hayatlarını kurar.

Son olarak serçe parmaklarınızı birleştirip, eşlerinizi temsil eden yüzük parmaklarınızı ayırmaya çalışın. Ayıramadığınızı görünce şaşıracaksınız. Çünkü karı-kocalar hayat boyu bir arada yaşarlar... İyi günde ve kötü günde.

Takvim gazetesi yazarlarından Hakkı Yalçın`ın 29 Şubat 2008 tarihinde köşesinde yazdığı yazı, tarihe geçen Galatasaray - Fenerbahçe maçını bana göre en güzel ifade eden cümlelerden oluşuyor.

Buyurun beraber okuyalım.

Vicdan hesabı

Bir hakem adaletsizlikle sevişirken, suçüstü yakalanırsa ne olur?
Hakemler doğru çaldıkları düdükler kadar, yanlış çaldıkları düdüklerden de sorumluysa, suç ve ceza kardeş midir?
Hakemlik futbolun anasıysa, Fenerbahçe`nin emdiği sütü burnundan getirmenin adı nedir?
Cüneyt Çakır`a, "Mesleğiniz nedir?" diye sorduğunuzda, alacağınız cevap "hakemlik" ise, hakemlik ve adalet arasındaki doğru orantı nerededir?
Çarşamba gecesi oyuna ve düdüğüne hakim olamayan Cüneyt Çakır`ın hakemliğinden işkillenmediniz mi yoksa?

***

Evinize giren hırsızla, emekleri çalan hakem arasındaki farkı anlatır mısınız?
Bavuldan çıkan insan cesediyle, cepten çıkan haksız kartlar arasındaki yakınlığı aktarabilir misiniz peki?
Sizler onu öldürmedikçe, vicdanlarınız en yanılmaz yargıçtır.
Hulusi Kentmen`in filmlerdeki yargıçlığı bile, Cüneyt Çakır`ın Ali Sami Yen`deki yargıçlığından daha yürekli çıktıysa, ortaya çok bilinmeyenli bir denklem mi çıkar?
11`den 9`u çıkarıp, üstüne bir de hakem eklerseniz, bu kara geceden bir suçlu çıkmaz mı yani?

***

Astımlı birinin mızıka çalmasıyla, bütün kontrolünü kaybetmiş bir adamın düdük çalması arasındaki 7 benzerliği bulabilir misiniz?
Faili meçhul cinayetlerle, faili belli düdükler arasında bir akrabalık yok mudur?
Bir doktorun hastanın karnında unuttuğu makasla, bir hakemin diğer futbolcular için cebinde tuttuğu kartlar, aynı kapıya çıkmaz mı?
İnsanları yenilen goller değil hakem yaralıyorsa, insanları yaralayanlar o hakemden daha mı suçludur?

Devamı Var ...

Aldatmanın iki taraf için de ne kadar korkunç sonuçlar doğurduğunu anlatmaya çalışıyor belki de, Cenk Babaeren.

İçimizde bir sürü insanın yaşadığı ama çok azımızın dışa yansıttığı o noktayı irdeledi.

Şimdiye kadar yayınlanmış kitaplarda aldatılmış kadınlar yaşadıklarını dile getirdi...

Ancak bu kitapta, “aldatma” sonucu eşi tarafından terk edilmiş ve yaşadığı pişmanlığı, tüm sevgisine rağmen, sevdiği kadının gidişine seyirci kalan bir erkeği göreceksiniz...

“Niçin” ve “neden”lerle dolu o “boşluk”ta kalma durumunu adeta her satırında hissedeceksiniz...

Kadınlar ve erkekler için, bir ruhun “giz”li günlüğünden sunulan bu izler sanırım hepimizin içinde bir şeylere dokunacaktır...

Cenk BABAEREN`den Bir Erkeğin Güncesi Tüm kitapçılarda.

www.birerkeginguncesi.com