Arkadaş
20 Haziran 2007Savaşın en kanlı günlerinden biri. Asker, en iyi arkadaşının az ileride kanlar içinde yere düştüğünü gördü.
İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateş yağmuru altındaydılar. Asker teğmene koştu ve:
- Teğmenim. Fırlayıp arkadaşımı alıp gelebilir miyim?..
Delirdin mi? der gibi baktı teğmen...
- Gitmeye değer mi?. Arkadaşın delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla ölmüştür bile.. Kendi hayatini da tehlikeye atma sakın..
Asker ısrar etti ve teğmen "Peki " dedi.. "Git o zaman.."
İnanılması güç bir mucize. Asker o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Teğmen, kanlar içindeki askeri muayene etti.. Sonra onu sipere taşınan arkadaşına döndü:
- Sana değmez, hayatini tehlikeye atmana değmez,demiştim. Bu zaten ölmüş..
- Değdi teğmenim. dedi asker..
- Nasıl değdi? dedi teğmen. Bu adam ölmüş görmüyor musun?..
- Gene de değdi komutanım. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı.. Onun son sözlerini duymak, dünyaya bedeldi benim icin..
Ve arkadaşının son sözlerini hıçkırarak tekrarladı:
- Geleceğini biliyordum!.. demişti arkadaşı... Geleceğini biliyordum..
Devamı
Yorumlar (0)
Tarih : 20 Haziran 2007 Çarşamba Saat: 22:16:27
Kategoriler : Hayata Dair, Hikaye
Etiketler : arkadaş, hikaye, dost, hayat
Of be dostum
23 Mayıs 2007of be dostum
bir insan nasıl taşıyabilirdi bu kadar sıfatı. kolaymı ki sanıyorsunuz farklı insanlara, farklı yüzlerle görünmek, yeri geldiğinde zengin, kimi zaman fakir, bazen adil, bazen zalim, bazen iyimser sonrada kötümser...
anlamıyorum ben bu insanları arkadaş, anlamıyorum işte. dün can dostum olan bügün azılı düşman kesildi bana, nedir benden alıp veremediğin dostum, bumuydu senin dostluğun, böylemi olacaktı yarınlara beraber koşmak, hani gün ağarmadan beraberce yürüyecektik kordon boyunca, nerdesin şimdi sen?seni çok arıyorum be dostum, sende terkettin ya beni...
of be dostum , biliyormusun dün ne oldu, hani senle gün batımında deniz kıyısında yosun tutmuş taşların üzerine günün yorgunluğunu üzerimizden atarcasına oturduğumuz yer var ya, işte orasını dün rüyamda gördüm. biz orda yokuz diye, dalgalarda vurmuyordu artık oraya, martılarda dargın bize bundan böyle, eminim onlarda özlemiştir gevrek simitlerimizden arta kalan kırıntıları, hele orda bize her zaman hayat dersi veren yetmişlik amca varya işte oda biz yokuz diye terketmiş oraları, pek hastalanmış üzüntüsünden duydugum kadarıyla. of be dostum , yokluğumuz neler getirmiş de haberimiz yok, hiç olmassa gel sırf onlar için gidelim yosun tutmuş taşlı deniz kıyısına.
dostum sen özlemesende ben seni çok özledim. sen yinede üzülme dostum, nede olsa yarın gene beraber olacağız, martılar ve yetmişlik amca için, kendim için bir şey istiyorsam namert olayım be dostum.
eski yüzüne tekrar döneceksin dostum. tamammı? anlaştıkmı?
Devamı
Yorumlar (0)
Tarih : 23 Mayıs 2007 Çarşamba Saat: 15:09:14
Kategoriler : Hayata Dair, Hikaye
Etiketler : of be dostum, hikaye
